تبليغاتX
منشور دل

منشور دل

خداوندا........

اگر روزی بشر گردی .....

ز حال ما خبر گردی .

پشیمان میشوی از قصه خلقت 

                               از این بودن ، از این بدعت .

خداوندا ...........

نمی دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است .

چه زجری می کشد آنکس

                                 که انسان است و ...........

                                                               از احساس سرشار است ............

تقدیم به همه ایرانیان بزرگ که در راه آزادی وطن از جان و مال خویش گذشتند .

+نوشته شده در یکشنبه پانزدهم شهریور 1388ساعت10:3توسط امیر | |

سلام

صد تا سلام

چند وقتیه که می خوام بنویسم . اما نه دل و دماغشو دارم نه وقتشو. راستش دست به کاری زدم ... نه دست به کارهایی زدم که تا حالا تجربشو نداشتم . باور کنید وقتی به این کارها فکر میکنم سرم سوت میکشه . البته بعضی از دوستان بنا بر لطفی که به من داشتن این دردسرها رو برام درست کردن .منم جو گیر سریع قبول کردم . توی این راه یک چیز رو هیچوقت فراموش نمی کنم و اون کمک خدا و یاری دوستان خوبمه. بقول معروف مشکلات رو باید شکلات کرد. گاندی میگه"نخستین چیزی که باید از تاریخ بیاموزید این است که عدم وقوع چیزی در گذشته به این معنی نیست که در آینده نیز به وقوع نپیوندد" خوب منم می خوام کاری رو انجام بدم که قبلاْ توی خانواده ما کسی این کار رو نکرده .

+نوشته شده در دوشنبه نهم شهریور 1388ساعت10:56توسط امیر | |

لحظه ی دیدار نزدیک است

باز من دیوانه ام ، مستم

باز میلرزد دلم ، دستم

باز گویی در جهان دیگری هستم

ای نخورده مست .....................

لحظه ی دیدار نزدیک است ...........

تقدیم به همه ی آنهایی که برای تمامیت آزادی وطن جان دادند.یادشان گرامی.  

+نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم تیر 1388ساعت10:7توسط امیر | |

بهانه ای برای عرض ادب

يک پسر کوچک از مادرش پرسيد:چرا گريه ميکني؟
مادرش به او گفت: زيرا من يک زن هستم.
پسر بچه گفت: من نمي فهمم
.
مادرش او را در آغوش گرفت و گفت:تو هيچگاه نخواهي فهميد
.
بعدها پسر از پدرش پرسيد:چرا مادر بي دليل گريه مي کند؟

پدرش تنها توانست بگويد:تمام زنها براي هيچ چيز گريه ميکنند.
پسر کوچک بزرگ شد و به يک مرد تبديل گشت ولي هنوز

نمي دانست که چرا زن ها بي دليل گريه مي کنند.
بالاخره سوالش را براي خدا مطرح کرد
.
او از خدا پرسيد:خدايا چرا زنها به آساني گريه مي کنند؟

خدا گفت:زماني که زن را خلق کردم مي خواستم که او موجود
به خصوصي باشد بنابراين شانه هاي او را آنقدر قوي آفريدم تا
بار همه ي دنيا را به دوش بکشد و همچنين شانه هايش آنقدر
نرم باشد که به بقيه آرامش بدهد.من به او يک نيروي دروني قوي
دادم تا توانايي تحمل زايمان بچه هايش را داشته باشد و وقتي
آنها بزرگ شدند توانايي تحمل بي اعتنايي آنها را نيز داشته باشد.
به او توانايي دادم که در جايي که همه از جلو رفتن نا اميد شده اند

او تسليم نشود و همچنان پيش رود.به او توانايي نگهداري از
خانواده اش را دادم،حتي زمانيکه مريض يا پير شده است بدون اينکه
شکايتي بکند.به او عشقي داده ام که در هر شرايطي بچه هايش
را عاشقانه دوست داشته باشد حتي اگر آنها به او آسيبي برسانند.
به او توانايي دادم که شوهرش را دوست داشته باشد و از تقصيرات

او بگذرد و هميشه تلاش کند تا جايي در قلب شوهرش داشته باشد
به او اين شعور را دادم که درک کند يک شوهر خوب هرگز به همسرش
آسيب نمي رساند به او اين توانايي را دادم که تمامي اين مشکلات را
حل کرده و با وفاداري کامل در کنار شوهرش بماند.
و در آخر به او اشکهايي دادم که بريزد.اين اشکها فقط مال اوست وتنها

براي استفاده اوست در هر زماني که به آنها نياز داشته باشد او به هيچ
دليلي نياز ندارد تا توضيح دهد چرا اشک ميريزد.
خدا گفت:مي بيني پسرم زيبايي يک زن در ظاهر او نيست بلکه زيبايي

يک زن در چشمان او نهفته است زيرا چشمان او دريچه ي روح است و
در قلب او جايي که عشق او به ديگران در آن قرار دارد.

چه گویم در مقام تو

                       تو روح اهورایی 

                                             تو نور چشم خورشیدی

مادرم ،

تمام تمام تمام بهانه ام برای زندگی هستی .

روزت خجسته ، لبانت پر از خنده و دلت شاداب و سر زنده باد .

                                                                        پسر کوچیک بی معرفتت : امیر 

+نوشته شده در دوشنبه هجدهم خرداد 1388ساعت14:49توسط امیر | |

در قرن هشتم هجری ، لسان الغیب حافظ شیرازی می دانست که در هفت قرن دیگر مردانی پا به عرصه جهان خواهند گذاشت که مایه خفت و خواری نام انسان خواهند شد و برای رسیدن به منافع خود از هیچ تلاشی فروگذار نخواهند بود. مناظره ها یا شاید بهتر بگوییم مناقشه های تلویزیونی برای رسیدن به صندلی قدرت ، و حکمرانی به مردم ، چه خوب و چه زود هویت انسانها را هویدا میکند  . کمی به خود بیاییم ............. آیا افرادی که به نام مسئول دنبال هتاکی به ناموس و حیثیت انسانها هستند ، قابل اعتمادند ؟؟؟؟؟؟

حافظ غزل ذیل را سرود تا مایه رسوایی آنان گردد : 

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سر‌شت                           که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

من  اگر نیکم  اگر  بد ، تو  برو خود را باش                    هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

همه کس طالب یارند چه هشیار چه مست                همه جا خانه عشق است چه ‌مسجد چه ‌کنشت

سر تسلیم من   و  خشت  در  میکده ها                     مدعی  کر  نکند فهم سخن گو سر و خشت

نا امیدم مکن از سابقه لطف ازل                     تو ‌چه دانی که پس پرده که خوب است و که زشت

نه من از پرده تقوی بدر افتادم و بس                            پدرم  نیز  بهشت  ابد  از  دست بهشت

حافظا روز اجل گر به کف آری جامی                          یکسر از سوی خرابات برندت به بهشت

 

+نوشته شده در یکشنبه هفدهم خرداد 1388ساعت12:19توسط امیر | |

بعضی ها با همت و پشتکار نشون میدن که هر کاری رو می تونن بکنن . هر سنگی رو می تونن بردارن و به هر علامت مثبتی که در زندگی بهشون نشون داده میشه ، جواب مثبت میدن . این آدما بزرگن و باید براشون ارزش قائل شد .این جور آدما بزرگ اندیشی رو یاد گرفتن و بطور شگفت آوری به سمت این حرکت میکنن که ثروتمندانه زندگی کنن . جالبترین قسمت زندگی این افراد ، اینه که از کاری که برای زندگی و امرار معاش خود میکنن ، لذت میبرن ....................

این پاسخ خوبی برای نعمتهای خداست که در اختیار ما انسانها قرار داده . پس قدر دان تمامی موهبتها و نعمتهای خداوند باشیم ....................

راستی به تمام افرادی که اینجوری فکر میکنن و زندگی میکنن و روز به روز دامنه پیروزیهاشون بزرگتر میشه تبریک می گم ، خصوصآ افرادی که .....................  

+نوشته شده در شنبه دوم خرداد 1388ساعت14:31توسط امیر | |

فال امروز

ماگدایان خیل سلطانیم

               شهر بند هوای جانانیم

گر برانند و گر ببخشایند

              ره بجای دگر نمی دانیم

چون دلآرام میزند شمشیر

              سر ببازیم و رخ نگردانیم  

 

+نوشته شده در شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1388ساعت13:22توسط امیر | |

غروری ست در من
 که هر صبح
 عقابان پروازشان سینه آسمانها
 درودی شگفتانه گویند بر من
 غروری ست در من
که آن کوه استوار سر سوده بر آسمان را
که سیل سیه مست ویران کن خانمان را
 کند غرق حیرانی و بهت بسیار
غروری ست در من
 پدیدار
 که از شوکتش چشم شاهین به وحشت درافتد
 که هر شیر شرزه
 به هر بیشه از شوکت خشم من مضطر افتد
غروری ست در من
 نه
 دیوی ست اینجا درون دل من
نه
 گویی که آمیخته ست آخشیج خبائث به آب و گل من
 غروری ست در من
 مرا عاقبت این غرورم به خاک سیه می نشاند
 مرا چون پلنگان مغرور
 شبی از فراز یکی قله کوه
به ژرفاترین ژرفی دره ای می کشاند
غروری ست در من
 که یک شب به من شربت مرگ را می چشاند
 غروری ست در من

"حمید مصدق"

+نوشته شده در یکشنبه بیستم اردیبهشت 1388ساعت12:51توسط امیر | |

بوی باران ، بوی سبزه ، بوی خاک ،
شاخه های شسته ، باران خورده ، پاک

                            آسمان آبی و ابر سپید ،
                                                   برگ های سبز بید .
عطر نرگس رقص باد ،
نغمه شوق پرستو های شاد ،
                             خلوت گرم کبوتر های مست
...
                             نرم نرمک می رسد اینک بهار .......
 خوش به حال روزگار
!
خوش به حال چشمه ها و دشت ها ،
خوش به حال دانه ها و سبزه ها ،
خوش به حال غنچه های نیمه باز ،
خوش به حال دختر میخک - که می خندد به ناز
خوش به حال جام لبریز از شراب
                                   خوش به حال آفتاب
.
خوش به حال من ،            
 گرچه - در این روزگار -
جامه رنگین نمی پوشی به کام ،
باده رنگین نمی نوشی ز جام ،
                           نقل و سبزه در میان سفره نیست،
                            جامت - از آن می که می باید تهیست


ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم
!
ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
!
                                            ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار. (فریدون مشیری)

+نوشته شده در شنبه بیست و دوم فروردین 1388ساعت16:16توسط امیر | |

آدمیت

از همان روزی که دست حضرت قابیل

گشت آلوده بخون حضرت هابیل

از همان روزی که فرزندان آدم

صدر پیغام آوران حضرت باریتعالی

زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشید

                                                آدمیت مرده بود ..............

از همان روزی که یوسف را برادرها به چاه انداختند ................

از همان روزی که با شلاق و خون دیوار چین را ساختند ................

                                               آدمیت مرده بود .............. گر چه آدم زنده بود .

................ بعد دنیا هی گشت و گشت ...............

                 ای دریغ ......................... آدمیت برنگشت ...............

 

 

+نوشته شده در سه شنبه بیستم اسفند 1387ساعت10:16توسط امیر | |